Güncel konulardan aslında sorunlardan konuşup burayı bu yönde kullanmak istiyordum ama içimdeki edebiyat ve sevgi sevgisi izin vermedi.
Ülkemizde sinema ve tiyatro kültürünün gelişmemiş olduğunu, Artvin'de gösterilmeyen "Sadece Diktatör" oyunundan, dolup taşan "Arif V 216" filminden anlıyorum. Cem Yılmaz; çoğumuz tarafından sevilen, takdir edilen, toplumumuzun eksik yanlarını yüzümüze vurup acı acı güldüren biri. Her filmi gişe rekoru kıran Cem Yılmaz'ın bu filmi bazı sahneleriyle içime işlese de tam olarak beklentimi karşılamadı.
Sanatımızdaki önemli ve değerli kişilere vurgu yapması, Yeşilcam'a değinmesi, eski filmlerinin de reklamını yapması iyi, hoş, güzel.. Fakat sanki bir şeyler eksik kalmıştı. İçimi tam anlamıyla dolduramadı.
Yönetmen koltuğunda Ozan Açıktan'ın oturduğu, Gülse Birsel'in yazdığı ve rol aldığı "Aile Arasında" adlı film, hem gülmekten zor yaşartan hem de değindiği noktalarla göz doldurtan cinsten.
'Aile' kavramından ne anladığımızı ama aslında hiç anlamadığımızı gözler önüne seriyor bu film. Filmde trans bir bireyin canlandırılması, Adana'nın tanıtımının yanında aslında Adanalıların sanıldığı gibi olmaması ve kadınların ve kadınlığın ne olduğu hem gösteriliyor hem sorgulatılıyor.
Bir ses sanatçısı, bir esnaf, bir güzellik uzmanı ve bir trans birey.. Bir aile olunamaz mı? Bal gibi de olunur.
Kadınların sürekli bir ithamla yargılanması, eksik görülmesi aslında ne büyük eksiklik..
Gülse Birsel toplumun güneş görmeyen yerlerine yine elindeki ışıkla değindi. İzleyip üzerine tartışılması gereken güzel bir film Aile Arasında..
Bazen gidilmeyecek de olsa bilinmesi gereken yerler..
Tutulmayacak olsa da verilmesi gereken sözler..
Bakılmayacak olsa da görülmesi gereken kişiler..
Sonu gelmeyecek olsa da başlanması gereken cümleler..
İzlenilmeyecek de olsa bilinmesi gereken filmler vardır.
Her zaman her yere koşmak zorunda değilsiniz.
Yeter ki; o an, zaten bir yerde olun.
