10 Şubat 2017 Cuma

Kalbinizin Teli Kopmadan

İnsanlara yaklaşırken içimizde bulunan bu egonun, kibirin sebebi ne? Birbirimizden üstünlüğümüz ne bizim? Hiç. Kocaman bir 'hiç'. Farklı özelliklerimiz var ama birbirimizden bir farkımız yok. Fakat insanları sevmiyoruz. Sevemiyoruz. Birbirimizi sırtından vuruyor, canını yakıyoruz. Ama sevmeyi akıl etmiyoruz. Küçükken yağ, bal satardık, artık insan satıyoruz. Kah Batı'da mecazi, kah Doğu'da tamamıyla gerçek.. Halbuki sevsek birbirimizi, kırmasak, üzmesek. Ne hüzünlü şarkılar ne de savaşlar kalır. Hayır hayır polyannacılık oynamıyorum. Düşününce mantıklı gelmiyor mu? Bu fikir sizin de ağzınızı kulaklarınıza ittirmiyor mu?
Bulunduğunuz ortamda etrafınızdakilere bir bakın, hangisini çıkar ilişkisi olmadan seviyorsunuz? Peki hangisine kollarınızı açsanız düşünmeden koşar gelir sarılır?
Egonuz, kibriniz ve büyüklüğünüz bir gün öldüğünde yanınızda birilerinin olması dileğiyle..

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder