Bağırma,
Gülme,
Giyme,
Yapma,
Etme,
Kız kısmı,
Hanım hanımcık,
Elinin hamuru,
Evinin kadını,
Çocuklarının anası,
Sözünün eri,
Evinin direği,
Erkek dediğin,
Adam gibi adam.
Peki ya bundan sana ne?
Neden sürekli bir ayrım, neden sürekli bir kalıp?
Ben kadınım. Okurum da. İşime de giderim. Çocuk da yaparım.
Ben kadınım, hamurumu da açar, musluğumu tamir de ederim.
Ben kadınım, şortumu da giyerim. Duamı da ederim.
Ben kadınım, ciddi de olurum, gülmeyi de bilirim.
Ben kadınım, severim de, yerin dibine sokarım da.
Ben kadınım, ısıtırım da dondururum da.
Ben kadınım, elimin değdiği yerde çiçekler açar. Geçtiğim sokaklar gül bahçesi olur.
Ben kadınım tuz olurum. İster yarana acı olurum, ister aşına tat olurum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder